Bootjesgek.nl

« Achteruit bladeren Vooruit bladeren »

Anthony Fokker in New York

Anthony Fokker was niet alleenop vliegtuigen, hij was ook een rasechte bootjesgek. In 1938 bouwde de luchtvaartpionier tijdens zijn verblijf in New York een experimenteel jacht, de QED, (zie afbeelding). QED  staat voor Quod Erat Demonstrandum, of ‘hetgeen er te bewijzen was’. Het vaartuig zat tjokvol met interessante innovaties. De bouw was al bezig toenhij in het project stapte. Anthony bemoeide zich ‘vanuit stilstand’ met het ontwerp.

Vederlicht bouwen
De romp van het jacht had een degelijke,  zware constructie met twee lagen mahonie op zware eiken spanten. Dat ergerde de luchtvaartpionier. Hij liet tal van ‘verlichte’ ideeen uit de vliegtuigindustrie los op het ontwerp en de verdere afwerking van het schip. Hij liet de motorfundaties maken van lichte triplexconstructies met een gewicht 25 kilo in plaats van de gebruikelijke zware eiken fundaties van 450 kilogram. Metalen beslagen verving hij door licht roestvrijstaal. De gebruikelijke scheepsaccu’s van 2,5 ton per stuk (!) gingen overboord, dat werden ‘lichtgewicht’ luchtvaartaccu van slechts duizend kilo. Hij voorzag de QED ook van andere technische snufjes, zoals stabilisatoren en een draadloze telefooninstallatie. Voor die tijd was de QED zijn tijd ver vooruit.

Holland calling
De Times beschrijft de launch van de QED in 1937, waar Anthony voor een groot gehoor bezwoer: “Ik wil bewijzen dat mijn schip met tal van nieuwe principes bijdraagt aan een revolutie in de scheepsbouw. Ik hoop dat het concept van de QED over een paar jaar alom aanwezig is. Zo bouwen we ook onze vliegtuigen. Dat is vooruitgang. Er worden teveel jachten gebouwd die hun eigenaar niet overleven.” De speech van Anthony wordt op dat moment wreed onderbroken door een telefoontje. Iemand reikt Anthony een telefoontoestel aan. In een mengeling van Engels en Nederland voert Anthony voor een open microfoon een conversatie met een onbekende, terwijl het publiek ongeduldig wacht op de launch. Dan knikt Anthony. Er klinkt een bel aan boord van de QED. Anthony laat een fles IJsselmeerwater los op de romp van de QED. Daarop glijdt het schip het water van de Hudson in. Het commando voor de tewaterlating kwam via de telefoon van niemand minder dan zijn moeder. Het was Mother Fokker calling….!
Tegenslag volgt snel. Een jaar later na de tewaterlating wordt het schip verwoest door brand en glijdt het voorgoed de Hudson in. The rest is ….history.

Bootjesgek?
Anthony ontpopte zich overigens al vroeg als een intelligente, handige knutselaar, die graag experimenteerde met stoommachines, treinen en boten. Toen zijn vader hem in 1902 een boot weigerde, bouwde Tony er zelf een op zolder. De fraaie zeilboot maakte hem enthousiast voor de watersport. Hij werd lid van de Roei- en Zeilvereeniging Het Spaarne. Lees er meer over in zijn biografie.

Bronnen/met dank aan:
www.time.com/time/magazine/article/0,9171,759961,00.html
www.oudeglorie.nl
http://nl.wikipedia.org

HK; 10 juni 2010; rubriek: Bootjesgek!, Innovaties, Jachtbouw, Scheepsbouw; tags: historisch

« Achteruit bladeren Vooruit bladeren » Home Top